De locatie van de versafdeling in een groente- en fruitwinkel heeft een belangrijke invloed op de klantenstroom in de winkel. Er bestaat discussie over de vraag of verse producten wel in een ongebruikte hoek of in een hoekje aan de voorkant van de winkel terechtkomen.
Drie stemmen hebben zich uitgesproken over dit probleem:
De eerste opvatting is dat verse producten bij de ingang geplaatst moeten worden. De reden hiervoor is dat klanten, volgens hun winkelgewoonten, doorgaans eerst verse producten kopen, dan vlees en gevogelte, vervolgens vis en schaaldieren en pas daarna de voedingsmiddelen en non-foodartikelen. De winkel zou de indeling van de productcategorieën moeten afstemmen op de winkelgewoonten van de klanten.
De tweede opvatting is dat verse producten aan de meest negatieve kant van de looproute geplaatst moeten worden, en wel helemaal achterin. De reden hiervoor is dat verse producten de categorie zijn met de sterkste aantrekkingskracht op klanten en de hoogste aankoopfrequentie van alle categorieën. Verse producten moeten aan het einde van de looproute worden geplaatst, zodat klanten de hele zone ongehinderd kunnen doorlopen.
De derde mening is dat verse producten in het midden van de winkel geplaatst moeten worden. De reden hiervoor is dat de concentratie van verse producten daar het hoogst is. Door de verse producten in het midden van de winkel te plaatsen, kan de klantenstroom zich door de hele winkel verspreiden.
★ Om de bedrijfsvoering te standaardiseren en de lay-outideeën te uniformeren, werden de bovenstaande drie ideeën, zowel bij het opnieuw laden van de oude winkellay-out als bij de opening van een nieuwe winkel, vrijwel gelijktijdig geïmplementeerd. In sommige winkels was het resultaat echter niet goed, wat in feite een grote tekortkoming in de website-implementatie was. Later hebben we hiervan een pijnlijke les geleerd en besloten om dit grondig aan te pakken.
★ We hebben allemaal wel eens binnen de 6000-grens gestaan, om maar een voorbeeld te noemen:
Het eerste scenario met twee verdiepingen, waarbij er één ingang en één uitgang is, is natuurlijk onwenselijk. Dit laat slechts één ingang en twee uitgangen of twee ingangen en één uitgang over. Hoe dan ook, het is hoe dan ook een verplichte wachtrij over de hele winkel. Klanten moeten door twee verdiepingen lopen voordat ze kunnen afrekenen. Uitgaande van één ingang en twee uitgangen, verdelen we de winkel in vier zones: A, B en D. Zone A is de ingang, zone B bevindt zich op de tweede verdieping, zone C is de ingang op de tweede verdieping en zone D is de kassa. Waar moeten de verse producten dan worden geplaatst? Zone A sluiten we uit. Als een klant veel verse producten koopt, is het erg makkelijk om de kassa te zien als je een flink stuk loopt vanaf het einde van je winkel, wat niet erg geschikt is voor zone B. Klanten die in zone B verse producten kopen, lopen dan al snel over naar zone A en gaan direct naar de verse producten. Zone D, vlakbij de kassa, is dus ook niet geschikt. Dat laat zone C over. Als de dagelijkse voedingsmiddelen, granen en oliën op de begane grond staan en de verse producten op de eerste verdieping, ver van de kassa, dan kunnen de verkooppunten gelijkmatig over beide verdiepingen verdeeld worden. Na het kopen van verse producten is het niet ver lopen naar die afdeling, en je kunt er snel weer naartoe om te halen wat je op de begane grond bent vergeten. Door van de afdeling verse producten via de rest van de levensmiddelenafdeling naar de kassa te lopen, kun je ook meer spontane aankopen stimuleren.
Het tweede scenario betreft de begane grond van de winkel, met een verplichte U-vormige rij. De U-vormige rij op de begane grond is over het algemeen kort en kan in zeer korte tijd worden doorlopen, waardoor verse producten bij de ingang kunnen worden geplaatst. Verse producten hebben immers onvermijdelijk prioriteit voor klanten. Klanten die klaar zijn met winkelen, hebben extra tijd om rustig langs de lopende band te lopen en de hele winkel te bekijken. Ook klanten met weinig tijd kunnen zo sneller bij de kassa komen. De indeling van de productcategorieën is in principe hetzelfde als bij de U-vormige rij.
De derde scène is de begane grond van de winkel, met een flexibele U-vormige looproute. Dat wil zeggen dat de ingang een directe route naar de kassa biedt. De winkel heeft in principe de vorm van een open veld. Als we dit veld verdelen in vier zones (ABC, D en B), waarbij A en D de ingang en uitgang zijn en B en C het onderste gedeelte van de U-vorm, waar moeten de verse producten dan worden geplaatst? We willen natuurlijk dat klanten de hele winkel doorlopen volgens de zones ABCD, en het is heel gemakkelijk om doodlopende wegen te creëren in zone BC. Deze vorm vereist niet alleen het plaatsen van verse producten in zone BC, maar ook het plaatsen van dagelijkse voedingsmiddelen of granen in een andere zone BC. Dit om grote schaduwplekken in de winkel te voorkomen.
“De dynamische indeling van een winkel verandert mee met de structuur van het gebouw. Maar in principe kun je niet afwijken van de vier basiselementen: een woord, een U, een 7 en een veldvorm. Een grote valkuil bij de indeling van een versafdeling is het niet opdelen van de versafdeling in twee zones om de dynamische lijn te verlengen. Het gevolg is dat de dynamische lijn niet langgerekt is, de versafdeling zelf in categorieën wordt ingedeeld, wat een ongemakkelijke samenvoeging van producten oplevert en de algehele klantstroom vermindert.”
De winkelindeling is niet de enige manier om de verkoop te stimuleren. Je kunt er wel een bloem van borduren, maar het kan de waarde van het product zelf niet vervangen.
Geplaatst op: 27 april 2023
